Februari 1999

Aimée ging direct naar haar geboorte naar de kinderafdeling vanwege een te laag bloedsuikergehalte en ze kon eerst slecht op temperatuur blijven omdat ze zo klein was. Verder deed ze het direct goed, ze dronk goed, reageerde goed en aan haar hartje kon geen afwijking ontdekt worden. Ik ging één dag na Aimée's geboorte naar huis, ik had het ziekenhuis wel gezien, ik wilde naar mijn man en zoontje in de hoop dat ik mij dan beter zou gaan voelen. Maar dat was natuurlijk niet zo, je ligt thuis in je bed zonder baby en gaat twee keer per dag naar het ziekenhuis je hebt zo het gevoel dat je kind, je kind niet is en ook het verwerken lukt dan niet. Als we bij haar waren voelden we ons iets beter maar ik haalde mij ook van alles in het hoofd, haar voetjes stonden helemaal tegen haar benen aan en ik dacht; als ze daar ooit nog maar mee kan gaan lopen! Gelukkig verzekerde de fysiotherapeute mij dat, dat normaal is bij baby's. Misschien heeft ons zoontje dat ook wel gehad maar die werd door ons niet op zo'n zorgelijke manier bekeken. Elke dag vroegen wij wanneer Aimée mee naar huis mocht, haar bloedsuikergehalte was immers goed maar toen werd ze weer iets geel en moest ze daarom nog blijven. De kinderarts vertelde dat hij wou kijken of Aimée grotere hoeveelheden melk kon verwerken en er werd ook een hart filmpje gemaakt. Wij hadden zo langzamerhand zoiets van laat dat kind met rust en geef haar mee naar huis! Dus na een beetje aandringen mocht ze naar zes dagen mee naar huis, wat waren we blij nu konden we eindelijk een beetje schade inhalen, de kraamverzorgster kwam en we kregen toch nog een beetje kraamtijd naar die eerste hectische week.

Aimée dronk die week nog wel redelijk maar kwam niet al te veel aan ze was heel rustig en meldde zich niet voor voeding. Wij bleven nog een beetje het gevoel houden alsof alles een droom was, als ik Aimée vasthield genoot ik alleen maar enorm van haar en zodra ze in bed lag kwamen de zorgen en vragen weer boven, de eerste weken waren best moeilijk. Toen ze drie weken was ging ik naar het consultatiebureau om haar te wegen daar bleek dat ze nog maar 2355 gram woog terwijl ze bij de geboorte 2455 gram was. Ik had al wel de indruk dat het niet zo goed ging en dat bleek dus ook wel. Ik heb twee weken lang alle voedingen afgekolfd en haar dat in een flesje gegeven toen groeide ze gelukkig weer hard. Uiteindelijk ben ik overgegaan op flessenvoeding en ze is sindsdien goed gegroeid.

Maart 1999

Aimée is een hele lekkere rustige baby en ik hoop dat ze een lekkere dikkerd wordt (alhoewel dat nu nog onvoorstelbaar lijkt!!). Ik kreeg bezoek van iemand die een dochtertje heeft van 7 jaar die ook Down Syndroom heeft. Het was voor mij echt fijn om met haar te praten. Ze gaf mij een heel positief verhaal over haar dochter die gewoon op de basisschool zit,kan lezen en schrijven maar nog niet kan fietsen.Ze liet mij nog foto's zien van haar mooie kindjes en dat ze trots op allebei de kindjes was straalde van haar gezicht. Toen bedacht ik mij dat ik eigenlijk ook heel erg trots op Aimée ben, maar dat me dat steeds een raar gevoel gaf omdat ze toch anders is dan andere kinderen. Maar dat maakt niets uit want ze is ook een hele lieve baby net als alle andere kinderen en ze zal ook een heel leuke peuter en kleuter zijn net als Mika. Dat begin ik mij nu steeds meer te realiseren en hiermee wordt het Down Syndroom naar de achtergrond verschoven. En dat is denk ik ook heel belangrijk want we moeten met het oog op haar ontwikkeling
en de manier waarop wij haar kunnen stimuleren niet vergeten dat ze Down heeft maar op de eerste plaats is ze toch gewoon ons kind net als Mika en dan komt de rest!!

April 1999

Aimée is nu twee maanden oud. Haar gewicht is 3325 gr. haar lengte is nu 50 cm. Ik lees nu een boek over early intervention, dat is een progamma om kindjes met down te stimuleren in de ontwikkeling. Aan de ene kant wil ik er wel graag met Aimée aan beginnen maar aan de andere kant zie ik er ook een beetje tegen op omdat ik bang ben dat het toch zo'n geforceerde situatie word en ik minder de mogelijkheid heb om van haar als een gewoon babietje te genieten. Best wel moeilijk maar goed het hoeft ook niet direct beslist te worden.Lachen lukt haar helaas nog niet ik trek allerlei gekke bekkies en heb mijn mond stram tegen de tijd dat ze weer in bed ligt. Ze kijkt wel heel blij en doet erg haar best om te lachen maar het lukt nog niet. Wel jammer want ze kan in haar stuipjes al wel heel charmant lachen. Ze wordt steeds mooier en haar koppie wordt ook steeds dikker voor de rest is ze nog wel een tenger poppy maat 50/56 is haar nog steeds te groot. Ze krijgt nu nog 5 voedingen op een dag ze is wel een echte vreetzak hoor. Als ik haar
niet snel genoeg een flesje doe zet ze me daar toch een keel op. Ik blijf nog wel steeds nieuwsgierig naar hoe ze zich nu zal ontwikkelen maar als ik er goed over nadenk heb ik dat met Mika ook wel, ben ik ook best nieuwsgierig naar hoe hij er straks uit zal zien als hij volwassen is, dus dat is eigenlijk niet zo vreemd.

Mei 1999

Weer met Aimée naar het bureau geweest om haar te laten wegen, daar zaten we dan tussen alle dikke baby's van drie maand en Aimée met haar 2 ½ maand lijkt wel een pasgeboren baby. Ze was niet veel gegroeid, 3590 gram is ze en 52 cm lang. De dame die er nu zat zei dat ik haar gewoon meer in de fles moet gaan geven, dat heb ik dus maar direct gedaan maar dan lijkt het weer net of ze er weer last van heeft want ze heeft een hele poos liggen huilen. Opeens zakt mijn stemming dan weer als een bakkei in en komt het verdriet om het Down Syndroom weer helemaal naar boven. Soms is het allemaal nog zo moeilijk. Ik voel me er wel schuldig over als ik er even gigantisch van baal, dan voelt het net of ik Aimée niet kan accepteren terwijl ik haar zo ontzettend lief vindt.

Juni 1999

Aimée is nu al vier en een halve maand oud. Het gaat echt lekker met haar een vrolijk baby die eigenlijk maar heel weinig huilt s'nachts slaap ze altijd lekker door.De kinderarts was begin deze maand ook erg tevreden over haar en we hoeven nu ook niet meer zo vaak naar hem toe. Op 7 juli wordt er nog een echo van Aimée's hart gemaakt dat ik vindt ik best wel spannend ik zal blij zijn als dat achter de rug is. Maar het zou me toch wel sterk verbazen als er iets mis met haar hartje bleek te zijn. Ze doet het zo goed ze groeit, brabbelt, eet en lacht zonder moeite en ik heb echt de indruk dat ze zich wel lekker voelt. Ze heeft zich voor het eerst van haar buik op haar rug gerolt tijdens de oefeningen met de fysiotherapeute. Volgens haar loopt ze nog steeds niets achter bij wat "normale" kindjes van haar leeftijd doen en dat geeft zo'n goed gevoel. Ze begint nu echt te grijpen naar dingen en kletst enorm veel. Met de groente en fruithapjes gaat het ook heel goed ze vindt alles tot nu toe nog lekker. Als ik haar nu alleen zie vindt ik dat ze al een hele baby is geworden maar in vergelijking met haar leeftijdsgenootjes is ze nog wel klein maar dat is niet erg want ze groeit goed en is nu lekker dik.

Juli 1999

We zijn gisteren naar het ziekenhuis geweest om te onderzoeken of ze geen hartafwijking heeft. Er werd een echo van haar hart gemaakt en wij waren heel zenuwachtig. De angst bij het idee dat ze iets zou hebben en er aan geopereerd zou moeten worden. Maar gelukkig was naar een uur duidelijk dat er niets aan haar hart mankeert.We zijn echt heel blij en hebben nu echt zo'n gevoel dat het allemaal wel goed gaat met Aimée.

Augustus 1999

Alweer een half jaar ! Het gaat nu erg hard met Aimée's ontwikkeling, ze pakt haar voetjes en rolt van haar rug op haar buik dat vond ze zo spannend dat ze het gelijk maar 5 keer achter elkaar deed. De fysiotherapeute is ook tevreden over Aimée's ontwikkeling. Ze heeft echt een willetje, ze is een heel lief kindje en ze huilt niet snel maar als iets niet lukt of niet snel genoeg gaat dan huilt ze tranen met tuiten.

September 1999

We maken ons af en toe nog wel eens druk over het feit dat Aimée het down syndroom heeft maar we genieten wel heel erg van haar! Onze twee kindjes s' avonds samen in de pyama op de bank, Mika de arm om haar heen zodat ze niet wegzakt. Op zo'n moment voel ik mij echt de koning te rijk met onze kindjes.

November 1999

Met Aimée gaat het zo ongelovelijk goed, ze kan nu redelijk los zitten, ze steunt nog wel met haar handjes maar houd nu toch wel redelijk haar evenwicht. Het kruipen vordert nog niet zo snel maar al rollend komt ze overal waar ze wil zijn. We voelen ons er ook erg ontspannen bij. Ik ben er van overtuigd dat ze uiteindelijk alles wel leert op haar tempo en dat geeft een goed gevoel. Ze is nu zo'n lekker eigengereid meisje zo mooi om te zien hoe haar karaktertje al te voorschijn komt. Ze wil graag de wereld ontdekken.

Mika begint zich nu ook echt als grote broer op te stellen, hij pakt voor Aimée haar kado van Sinterklaas uit en haalt speelgoed voor haar op. Hij is dus erg behulpzaam en deze week vertelde hij mij heel enthousiast dat hij nu echt met haar kan gaan spelen omdat ze nu kan zitten. We zijn met Aimée naar de gehoortest op het consultatiebureau geweest maar ze kwam er niet door, nu moeten we met haar naar een speciale test maar ze hoort volgens ons alles wel goed ! Haar heupjes zijn ook helemaal in orde want die zijn vorige week ook nog onder de echo en de rontgen bekeken. Ze heeft dus al weer wat onderzoekjes achter de rug en is gelukkig zo gezond als een vis.

December 1999

Tien maanden is ze nu gisteren zat ze op onze slaapkamer voor de spiegel en ze keek naar haar handjes tilde haar ene handje op en toen het andere handje, ze vouwde ze samen en begon toen te giechelen en inmiddels zat ze dus helemaal los kaarsrechtop. Wat keken wij vol trots en zijzelf ook!!! Ze begint nu echt te tijgeren en zit al regelmatig op haar knietjes ik denk dat ze het kruipen nog wel onder de knie gaat krijgen. Aimée heeft nog geen tandjes ik denk dat ze die net als haar broer ook pas naar haar 1e verjaardag krijgt. Aimée en Mika spelen nu af en toe heel gezellig samen, vooral samen met hem in bad dat vindt ze echt helemaal te gek. Ook haar eerste kerstfeest zit er al weer op ze zag er heel mooi uit in haar gele jurkje met een mooie knipje in.

Januari 2000

Het gaat goed met Aimée ze begint steeds meer te snappen als ik zeg krijg ik een kusje sluit ze haar mondje en beweegt ze haar hoofdje naar voren, heel erg lief. Als ze moet eten gedraagt ze zich nu ineens wat vervelend eerst eet ze goed en dan begin ze te blazen zodat ze mij er helemaal onder spattert en ze begint dan ook nog heel hard en irritant te gillen dus ze is niet altijd een voorbeeldig kind maar dat kan ook niet hé. Ze doet heel hard haar best op haar knietjes ze oefent de hele dag dat vindt ik heel erg knap van haar. Ze heeft deze week een hepatitis B injectie gehad ze was heel stoer en had er naderhand ook weinig last van.

Februari 2000

Het lieve kleine meisje is nu één jaar wat een mijlpaal in haar leventje, nu echt baby-af. Wat hebben we genoten op haar verjaardag. Ze vond het prachtig al die aandacht en kadootjes. Mika heeft een paar keer heel lief voor haar gezongen van lang zal ze leven en hij heeft het kaarsje op haar taart uitgeblazen. Ze heeft een groot stuk van de door Oma gemaakte taart opgegeten en ze zag er prachtig uit met haar mooie gele pakje. Ze heeft een heleboel mooie kleertjes gekregen een loopautootje waar je ook mee kan schommelen. Ze is door iedereen goed verwend het was een echte feestdag vandaag.